Lexf3n en omgeving
Hola lieve lezers,
Hijolxe9!, de Spaanse variant van sjesusmina! Het is alweer meer dan een maand geleden sinds mijn laatste bericht en wat heb ik veel beleefd in die tijd. Om het chronologisch te houden schrijf ik nu eerst een artikel over mijn ervaringen in Lexf3n en omgeving. Het koloniale hart van Mexico zoals ze het hier noemen. San Miguel de Allende is de eerste stad die ik heb bezocht. Een erg mooie kleine stad met rustieke straatjes en heel veel kerken. Ook wonen hier enorm veel Gringo’s (Amerikanen). Velen daarvan zijn kunstenaar en verblijven tijdens de wintermaanden en het voorjaar in deze stad of studeren aan de kunstacademie die ooit door een Amerikaan is opgericht. Heb er lekker relaxt rondgewandeld, op terrasjes en in het park gezeten. Kwam er ook nog een oude, ietwat aangeschoten straatmuzikant tegen die me om geld vroeg. Ik heb ‘m 5 pesos gegeven, zodat ie weer wat alcohol kon kopen, en als dank daarvoor kreeg ik een miniconcert aangeboden. Hij zal niet door de eerste ronde van Idols zijn gekomen, maar het was erg aandoenlijk om te zien hoe hij zijn best deed. Mocht ook nog een plaatje schieten van deze markante man. Een paar dagen later was ik met Carlos en een aantal van zijn (oud)medewerkers op weg naar San Miguel el Alto om daar, zoals ik al eerder schreef, de security voor mijn rekening te nemen op een bruiloft. Welke boda (bruiloft) heeft beveiliging nodig vroeg ik me nog af hahaha. Onderweg vertelde Carlos me over de stad SM el Alto, de stad die bekend staat om haar mooie vrouwen en jaloerse mannen die graag een wapen dragen. Oeps, dacht ik, en daar moet ik dan als beveiliger rondlopen. Kwam er ook achter dat ik de enige was voor de security en dat er ongeveer 300 gasten aanwezig zouden zijn. Vrijdag gingen we opbouwen en alvast wat eten voorbereiden. De locatie was een erg mooie hacienda net buiten de stad. Te koop voor 5 miljoen pesos, een koopje, maar had het net ff niet cash bij me. We sliepen met z’n allen in het huis op het terrein. Zaterdag was de bruiloft die begon ‘s middags om 3 uur. Mooie gedekte tafels en een batterij obers die de gasten in de watten moesten leggen. Ik liep er een beetje rond en kletste af en toe met Terre en Gloria, de beide hostesses van het feest. Er trad een goeie live band op en iedereen vermaakte zich prima. Aan het eind van de avond waren er al aardig wat mensen op weg om een onrustige nacht te gaan aanvaarden inclusief emmer naast het bed
Uiteindelijk heb ik 2 mannen tot de orde moeten roepen. Zonder geweld welteverstaan. 1 ervan was een medewerker die teveel had gedronken en ruzie begon te maken met Carlos en Marcello over de beloning. Ik heb ‘m vriendelijk naar de uitgang begeleid. Zondagochtend waren we alweer vroeg bezig om de boel af te breken en op de truck te laden. Lekker naar huis, lekker naar mijn bedje…….De volgende stad die ik (wederom) heb bezocht is mijn geliefde Guanajuato. Wat een ongelooflijk mooie, romantische stad is dat zeg. Heb er weer heerlijk rondgestruind, een route gelopen die me was geadviseerd door een uiterst vriendelijke man van de plaatselijke VVV. Hij vertelde vol passie over "zijn" stad. Ik heb deze stad inmiddels ook in mijn hart gesloten en zal er zeker nog ‘s terugkeren. Wellicht begin augustus
Guanajuato, onthou deze naam en mocht je ooit naar Mexico reizen, vereer deze stad dan met een bezoek. Het is meer dan de moeite waard! Bezoek de musea, de Pipila en de vele parken. Het hoofdpark tegenover Teatro Juarez is het leukst aan het eind van de middag/begin van de avond, want dan verzamelen de Mariachi’s zich daar om hun befaamde Mariachi-muziek te spelen. Ze zien er ook geweldig uit in hun met borduursels versierde pakjes hahaha. Een paar dagen later heb ik weer een avondje lekker gebowld en gepoold met mijn vriend Eric. Ouderwets gezellig! Had hem niet meer gezien sinds mijn trip naar de Cuevas en had ‘m dus veel te vertellen. Zo tof om ook in den verre vreemde zulke dierbare vrienden te hebben. Zoals Luther ooit zong: If you can’t be with the one you love, love the one you’re with. Yeah baby! De (voorlopig) laatste stad die ik heb bezocht in Bajio, zoals ze de streek hier in Centraal Mexico ook wel noemen, is Aguascalientes. Ook alweer zo’n mooie oude koloniale stad met een Plaza, kerken, leuke straatjes, een overdekte markt en een stadhuis met waanzinnige murales, oftewel muurschilderingen. Afbeeldingen van de geschiedenis van Mexico. Heb er mooie foto’s van genomen. Vond vooral de plafondschilderingen van de Adelaar en de Condor bijzonder. Mexico is het land waar volgens het sjamanisme de Adelaar uit het Noorden(USA) en de Condor uit het zuiden (Peru) samenkomen. Kreeg er kippenvel van……. Op de Plaza Principal speelde een djembxe9groep opzwepende Afrikaanse klanken. Twee jonge meiden deden er traditioneel Afrikaanse dansen bij. Heb er heerlijk bij staan kijken, genoten van de muziek en foto’s gemaakt natuurlijk. Mijn laatste weekend in Lexf3n heb ik deelgenomen aan een workshop met Don Carlos. Erg indrukwekkend weer. In het begin deed ik erg mijn best om alles te verstaan en te begrijpen. Nadat ik die gedachte had losgelaten, je kunt tenslotte de woorden die je in het spaans nog niet kent toch niet verstaan of begrijpen hahaha, werd het veel makkelijker voor mij. Mijn hart ging open en daar ontving ik wat Carlos vanuit zijn hart te vertellen had. We hebben ook mooie oefeningen gedaan en veel authentieke Maya rituelen en ceremonies uitgevoerd. Verder heb ik de tijd in Lexf3n gebruikt om te relaxen, vrienden te bezoeken en mijn treinreis met "El Chepe" voor te bereiden. Aardig wat werk, maar wel leuk en goed voor de nodige voorpret. In mijn volgende verhaal zal ik uitgebreid verslag doen van wat genoemd wordt: "xe9xe9n van de mooiste treinreizen van de wereld". Wat een belevenis, WOW!!! Reizen door de Sierra Tarahumara. Het land van de Rarxe1muri’s zoals ze zichtzelf noemen. Een indianenvolk wat nog erg traditioneel leeft. Velen ervan zelfs nog in grotten!
Foto’s die horen bij dit verhaal volgen uiteraard weer wat later. Sorry! Dit is het voor nu lieve mensen in het verre Nederland. Tot snel, hasta luego!

26 May 2008 at 20:33
Lieve Rene,
Sterkte de komende tijd in Nederland. Ik denk aan je.
Liefs,
Marleen